Δε χορταίνεις να πεθαίνεις...
Να απορροφάσαι δε φοβάσαι...
και πάλι ξεπηδάς από μια δικιά σου πραγματικότητα και μας βυθίζεις όλους στο όνειρο...στο άπιαστο εκείνο όνειρο που όλοι έχουμε ονειρευτεί αλλά τρέμουμε να το ζήσουμε μήπως και πεθάνουμε από overdose ευτυχίας.
Η πόρτα πίσω μου κλείνει...κάπως αβέβαια. Δεν ήμουν σίγουρος ο,τι θέλω να βγω εκεί έξω. Να πάω που ; Κορώνα - γράμματα το κεφάλι μου ( και το νεφρό μου ) - κατεβαίνω βιαστικά τις ξύλινες σκάλες που έτριζαν. Κτίριο μισογκρεμισμένο. Απογυμνωμένο από τοίχους και σοβάδες. Όξυνε το αίσθημα του τρόμου , παρά το άμβλυνε... Θύμιζε έντονα μέρος που "φιλοξένησε" ανταλλαγή πυρών ή και αυτοσχέδιων εκρηκτικών μηχανισμών. Σημάδια που πρόδιδαν τις μη ειρηνικές διαθέσεις των ανθρώπων στη χώρα.
Όπως περπατάω νιώθω τους πόνους σε όλη μου την πλάτη. Τη ζάλη στο κεφάλι που δεν μου επιτρέπει καθολική επαφή με τη ρεαλιστική πραγματικότητα. Αλλά με κάνει να χάνομαι σε ένα ψυχεδελικό μούδιασμα.
Στο δρόμο ξυπόλητες γυναίκες αναζητούν τα παιδιά τους. Η ανέχεια είναι έκδηλη σε κάθε πλάνο. Ανάσες που κουβαλάνε τη μυρωδιά του αίματος. Βλέμματα υγρά και απόκοσμα- λες και κατ'ευθείαν από την κόλαση.
Οι γραντζουνιές στην πλάτη μου ακόμα κατακόκκινες και βαθειές... Τόσο ζωφερά και μακάβρια κοσμούν την πλάτη μου. Σαν κάτι ζωντανό που απαιτεί να τραφεί από τη σάρκα μου και να ενυδατωθεί από το αίμα μου.
Πρέπει να πάω στον καταρράχτη...Πρέπει να θυμηθώ πως βρέθηκα από το Underground του Λονδίνου στη Βενεζουέλα.
Σύμβαση θανάτου. Ένας τσαλακωμένος χάρτης στην τσέπη μου από τη νύχτα στο Λονδίνο. Καμία ταυτότητα. Κανένα διαβατήριο...
To ταξί που με μεταφέρει μέχρι το ακρωτήρι... ξεχαρβαλωμένο. Ξηλωμένος ουρανός και αμορτισέρ ξεχαρβαλωμένα επίσης... Προσπαθούσα να συνεννοηθώ με τον οδηγό σε σπαστά ισπανικά και λιγοστά εγγλέζικα. Μάλλον προσπαθούσε να με ενημερώσει για την κατάσταση και το έκρυθμο κλίμα που επικρατούσε πάνω από τον ουρανό της Μπενεθουέλας ( όπως αποκαλούν οι γηγενείς την Βενεζουέλα)... Ίσως προσπαθούσε να μου πει να διαφύγω από τα δυτικά σύνορα της χώρας. Θα περνούσα ασφαλής στην Κολομβία με κάποιο τρόπο ( που μάλλον δε θα μάθω ποτέ)
Η λατινική Αμερική Βουλιάζει σε ένα συνονθύλευμα ακυβερνησίας , ανταρσίας και τρομοκρατικών επιθέσεων από αντάρτες που διεκδικούσαν να περάσουν στην κατοχή τους οι τίτλοι ιδιοκτησίας εξόρυξης πετρελαίου από τη χώρα....
Πλήρωσα το ταξί με κάτι τσαλακωμένες αγγλικές λίρες που βρήκα στην τσέπη μου... ( Πως διάολο βρέθηκαν 2.000 αγγλικές λίρες στην τσέπη μου σε χαρτονομίσματα των 100 λιρών )
Έχω φτάσει... και τώρα τι ;
Ο βρυχηθμός του μεγαλύτερου καταρράκτη του κόσμου κατέκλυζε την ακοή μου... καθιστώντας αδύνατο να αφουγκραστώ τους ήχους της νύχτας! 1 χιλιόμετρο ύψος ο καταρράχτης !! Αντέχεις ;;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου