Είμαστε όλοι Έλληνες ; Όχι απλώς! Είμαστε όλοι Οδυσσείς!

   Πόσο μακρύς είναι ο δρόμος για την Ιθάκη ; Πόσα χρόνια θα θαλασσοδέρνομαι και θα θαλασσοπνίγομαι σε φορολογικές θάλασσες και πελάγη; Είμαστε όλοι Έλληνες; Όχι απλώς! Είμαστε όλοι Οδυσσείς! Όλοι μας χάσαμε μια πατρίδα μέσα μας βαθειά τα τελευταία χρόνια...Ξεκινήσαμε για έναν φανταστικό πόλεμο για τα μάτια  της ωραίας Χελένης (Hellene) <<I am Hellene>> διατείνονταν πριν λίγες μέρες η Κατερίνα Μουτσάτσου μετά από τη βόλτα της για ψώνια και καφέ στους δρόμους του Los Angeles.

  Αντιπαρέρχομαι... Είμαστε όλοι Οδυσσείς. Ξεριζωμένοι από την Ιθάκη μας. Τη βάση μας, τη γενέτειρα μας. Ρεαλιστικά ή νοητά δε ζούμε πια στην παιδική μας Ιθάκη με την υλιστική πανδαισία να βρίσκεται σε παροξυσμό. Με τα πάντα να είναι σε αφθονία και να προκαλούν κορεσμό. Δεν είμαι σίγουρος για το εάν ο πόλεμος τελείωσε , αν η Τροία έπεσε και τώρα ανασυντασσόμαστε και προσπαθούμε να βρούμε τις σωστές συντεταγμένες για να επιστρέψουμε πίσω , ή εάν ο πόλεμος ακόμα μαίνεται. Δεν είμαι σίγουρος εάν έχουν σβήσει οι φωτιές ή εάν ακόμα βρίσκονται εν εξελίξει κατακαίγοντας και σαρώνοντας τα πάντα στο διάβα τους , μέχρι να γίνουν όλα στάχτη. Μέχρι να μην απομείνει τίποτα άλλο που να προσφέρεται προς καύση. Τότε ίσως ναι... 

  Ξέρω καλά πως είναι μακρύς ο δρόμος για την Ιθάκη. Και ξέρω πως κάποιοι λαχταρούν πιο πολύ την επιστροφή από κάποιους άλλους. Ξέρω πως κάποιοι βιάζονται και πως είναι ανυπόμονοι να πλάσουν μιαν Ιθάκη. Και υποπέφτουν σε παραπτώματα τρώγοντας από τους απαγορευμένους λωτούς. Παρά τις ρητές απαγορεύσεις και τις ολέθριες επιπτώσεις από την κατανάλωση του λωτού...που μόνο λήθη φέρνει. Σε καθιστά άβουλο , επιρρεπή σε νέα λάθη και πάνω απ'όλα αποπροσανατολίζοντας σε από τον αληθινό σκοπό σου που είναι η επιστροφή στην Ιθάκη. Ο καθένας ξέρει μέσα του που βρίσκεται η δικιά του Ιθάκη. Η Ιθάκη του καθενός είναι η λύτρωση του από τις αντιξοότητες και τις σύγχρονες κακουχίες. Ο καθένας ονειρεύεται μια πατρίδα να ζήσει ειρηνικά και αρμονικά όταν σβήσουν οι φωτιές του πολέμου. Ακόμα και αν αυτές οι φωτιές στις μέρες μας είναι digital και εικονικές. Η αντιξοότητα που συνοδεύουν είναι απόλυτα ρεαλιστική και άμεσα βιώσιμη στον καθένα μας.

  Μήπως κάποιοι , ακόμα και σήμερα προσπαθούν να μας σερβίρουν λωτούς με σαντιγύ; Λίγο ελκυστικό από έξω...και από μέσα...απώλεια μνήμης. Υποχείρια  για άλλη μια φορά των επιτήδειων. Εύκολη λεία μάλιστα, καθ'οτι ταλαιπωρημένοι από τις μάχες και το ταξίδι μας εύκολα παρακινούμαστε να ξαναφάμε γκουρμέ λωτούς. Η Ιθάκη όλο και ξεμακραίνει...και μένουμε να περιπλανιόμαστε από νησί σε νησί έχοντας χάσει την αληθινή πατρίδα.

Προσοχή στα δέντρα με τους λωτούς. Προσοχή στο τραγούδι των Σειρήνων. Προσοχή στη μάγισα Κίρκη. Προσοχή στις Συμπλιγάδες πέτρες που θέλουν να μας κατασπαράξουν και να μας συνθλίψουν. Είναι μακρύς ο δρόμος Οδυσσέα μου για την Ιθάκη...και οι συνταξιδιώτες σου εύκολα παρασύρονται και δύσκολα θα δείξουν αρετή. Θα παραδωθούν αμαχητί στο πρώτο φαγοπότι.

Στο μεταξύ δεν ξέρω πόσα χρόνια ακόμη θα αντέξει η Πηνελόπη να υφαίνει και να ξηλώνει. Ούτε που ξέρω πόσοι μνηστήρες ορέγονται την Πηνελόπη και ματαιοπονούν να έρθουν σε γάμο μαζί της και να την κατακτήσουν. Αυτό γίνεται και τη δεδομένη κρίσιμη χρονική στιγμή για την πατρίδα μας. Πολλοί είναι αυτοί οι μνηστήρες σε παγκόσμιο επίπεδο που φλερτάρουν την Ελλάδα μας που ούτε η ίδια ξέρει για πόσα χρόνια ακόμα θα αντέχει εις μάτην να υφαίνει και να ξηλώνει.

Ομήρου Οδύσσεια... ή όμηροι Οδυσσείς ; Σκεφτείτε το ! Ένας πόλεμος για τα μάτια της ωραίας Hellene.