Κατεβαίναμε τις κατηφόρες με σταθερή ταχύτητα. Οδηγούμασταν σχεδόν τελετουργικά...στον πιο επίγειο παράδεισο. Το πράσσινο Nissan Almera σχεδόν καμουφλαρισμένο κινούνταν ανάμεσα στην πυκνή βλάστηση που σκέπαζε μεγάλο μέρος του ορίζοντα.
Εικάζω οτι η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά και οι κόρες των ματιών μου βρίσκονταν σε πλήρη διαστολή. Τόσο εκστασιασμένος από το φουαγιέ του επίγειου παραδείσου. Άπλωνα το βλέμμα μου σαν αεροφωτογραφία και αποτύπωνα παραλίες σε αποχρώσεις του μωβ και του τιρκουάζ και άλλοτε του λάγνου γαλάζιου που φλερτάρει με εκείνα τα χρώματα που συναντά κανείς μόνο σε εξωτικές παραλίες της Αφρικής ή της Νότιας Αμερικής. Ο ήλιος που ακόμα έπαιρνε ύψος δημιουργούσε απίστευτες ψευδαισθήσεις που θα έπειθαν και τον πιο τεχνοκράτη και κυνικό άνθρωπo. Είναι μερικές μέρες στη ζωή μας που δεν νύχτωσαν ποτέ. Έσβησαν και κρύφτηκαν μέσα μας κάπου στο ηλιοβασίλεμα και εκ τοτε ζουν μέσα μας ημιτελείς. Σε μερικές μέρες είναι αδύνατον να βάλεις τέλος. Να βάζεις τελεία. Βάζεις απλά αποσιωποιητικά(...) και τις κουβαλάς μέσα σου για πάντα ακριβώς στο ηλιοβασίλεμα τους. Ακριβώς την ώρα που ο ουρανός έπαιρνε την πιο θηλυκή του απόχρωση. Κάποιοι άνθρωποι και κάποιες μέρες έχουν ευλογηθεί για να μας στοιχειώνουν ες αεί. Να μας καταδιώκουν και να μας ορίζουν ως υπάρξεις. Κάποιοι άνθρωποι δε θα χαθούν ποτέ από κοντά μας, γιατί ζούνε μέσα μας και είναι χαρούμενοι που έστω για μια στιγμή πραγματοποίησαν κατάβαση ψυχής στον πιο επίγειο παράδεισο.
Υπάρχουν κάποια χρώματα που δε θα ξεβάψουν ποτέ από μέσα σου...γιατί είναι ανεξίτηλα χρώματα!
Y.Γ. η φωτογραφία είναι από το Πόρτο Κουφό και το 2ο πόδι Χαλκιδικής
Αφήστε και τα σχόλια σας... Μοιραστείτε την δική σας Πρωτομαγιά...στείλτε μου και τις φωτογραφίες σας από βουνά ,λαγκάδια , ακρογιαλιές ή μέσα σε ανενεργά ηφαίστεια ή όπου τέλος πάντων γιορτάσατε σήμερα στο efacru@hotmail.com και θα τις συμπεριελάβω στο επόμενο μου άρθρο.
ΑπάντησηΔιαγραφήnor tonight....is your blog!